Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Κόκκινη φακή σούπα

… Η φακή ήταν το πρόσχημα. Μέσα στις γιορτές, τα χοιρινά και τα πουλερικά, τα σιροπιαστά και τους κουραμπιέδες, τα πιλάφια και τις σαλάτες, εγώ πεθύμησα μια φακή. Μου ήρθε ξαφνικά στο μυαλό ένα πιάτο ζεστή, χυλωμένη φακή, βάλσαμο για το στομάχι και τον ουρανίσκο μετά το βομβαρδισμό που δέχτηκαν στα γιορτινά τραπέζια. 
Δεν πεθύμησα όμως την κλασσική, παρά μια κόκκινη φακή. Νομίζω πως υπάρχει πια στα μεγάλα σούπερ μάρκετ, αν κι εδώ δεν κατάφερα ακόμη να την εντοπίσω. Γι' αυτό την αγοράζω με τα κιλά κάθε φορά που πηγαίνω στην αγαπημένη μου Κομοτηνή.





Κι είναι αυτή η κόκκινη φακή μια αφορμή να μιλήσω για την Κομοτηνή. Πόλη μακρινή αλλά όχι απόμακρη, διαφορετική αλλά και τόσο οικεία. Τριγυρίστε στα λιθόστρωτα της αγοράς, αγοράστε κόκκινες φακές και ξηρούς καρπούς, πετιμέζι και ρετσέλι από το στραγαλάδικο του Κωνσταντίνου, καφέ από το Μουσταφά ή τον Κέκκερη, σουτζούκ λουκούμ και σιροπιαστά απ’ όπου βρείτε -κι αν το σηκώνει η τσέπη σας τον Νεντίμ.
Κι όταν κουραστείτε, καθίστε για φαγητό στο King Food,


  


ένα μουσουλμανικό fast food με λαχματζούν και εξαιρετικό μοσχαρίσιο γύρο, μέσα σε ψωμάκι που φτιάχνουν μόνοι τους.






Χοιρινό μη ζητήσετε, ούτε αλκοόλ, καθώς είναι απαγορευμένα για τους μουσουλμάνους. Μπορείτε να μιμηθείτε τους θαμώνες και να πιείτε αριάνι με το φαγητό σας.




Ξεστράτισα όμως και δεν έδωσα ακόμη τη συνταγή για την κόκκινη φακή. Είναι λιτή αλλά απρόσμενα νόστιμη ...




Κόκκινη φακή σούπα





υλικά:   
1 ποτήρι κόκκινη φακή
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 καρότο σε κυβάκια
1 μικρή πατάτα σε κυβάκια
4-5 φλυτζάνια ζεστό νερό ή ζωμό



Σε κατσαρόλα με λίγο λάδι σωτάρουμε το κρεμμύδι ανακατεύοντας, μέχρι να γυαλίσει. Προσθέτουμε το καρότο και την πατάτα, πάντα ανακατεύοντας γιατί η πατάτα "πιάνει". Ρίχνουμε και τη φακή και συνεχίζουμε το ανακάτεμα για 3-4΄.

Προσθέτουμε το νερό ή το ζωμό, αλατοπιπερώνουμε μόνο αν χρησιμοποιήσουμε νερό, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε μέχρι να μαλακώσει καλά η φακή, κάτι που σπάνια χρειάζεται πάνω από 30΄.

Μπορούμε να πολτοποιήσουμε τη φακή στο blender και να έχουμε μια βελουτέ πηχτή σούπα. Εγώ προτιμώ να την ανακατεύω αρκετά με ξύλινη κουτάλα, λυώνοντάς τη σιγά-σιγά όπως κάνουμε και με τη φάβα.

Τρώγεται σκέτη, με ρίγανη και λίγο ωμό ελαιόλαδο.


Κάθε φορά που τρώω φακή, γελάω με όλους εκείνους τους εξυπνάκηδες που για αιώνες ειρωνεύονται τον Ησαύ, το κορόιδο που αντάλλαξε τα πρωτοτόκια μ' ένα πιάτο φακή. Μήπως να το ξανασκεφτούν;
.






Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009

Τάρτα σοκολάτας …

Όσο κι αν μου αρέσουν οι πολύπλοκες συνταγές, άλλο τόσο ευγνωμονώ μια απλή και νόστιμη συνταγή, που δεν αφήνει πολλά περιθώρια αποτυχίας. Ο Jamie Oliver τις λέει idiot proof κι εγώ, ως άλλος Μπαμπινιώτης, αλεξηλίθιες.
Μια απ’ αυτές είναι και η τάρτα που βρίσκεται ενώπιόν σας. Θυμίζει σοκολατόπιτα, που αρέσει πολύ στην κόρη μου, αλλά σπάνια ικανοποιείται από τις παραλλαγές που της ξεφουρνίζω, προσπαθώντας να ελαφρώσω τα πολλά λιπαρά.
Αυτή η τάρτα όμως, πιο απλή και απείρως πιο ελαφριά από σοκολατόπιτα, πέρασε από την έγκρισή της.
Και παραδόξως πέρασε κι από τα χέρια της. Παρότι επισκέπτεται την κουζίνα μόνο για να φάει, αυτή την τάρτα τη φτιάχνει κάθε φορά που περιμένει την υπόλοιπη συμμορία και δεν απέτυχε ούτε μία φορά …


Τάρτα σοκολάτας





υλικά:
Για τη βάση:
300 γρ. σοκολατένια cookies 
100 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη (λυωμένη και χλιαρή) 


Για την κρέμα σοκολάτας:
300 γρ.κουβερτούρα 
200 ml κρέμα γάλακτος με χαμηλά λιπαρά 






Φτιάχνουμε τη βάση της τάρτας, αλέθοντας τα μπισκότα στο μπλέντερ και ανακατεύοντάς τα πολύ καλά με τη λυωμένη μαργαρίνη. 

Απλώνουμε σε μια κλασική ταρτιέρα 24 εκ. ένα φύλλο μεμβράνης (για να ξεφορμάρουμε εύκολα την τάρτα) και στρώνουμε το μείγμα του μπισκότου. Καλύπτουμε τη βάση με μεμβράνη και την αφήνουμε για 2 ώρες στο ψυγείο. 

Για να φτιάξουμε τη γέμιση σοκολάτας, ζεσταίνουμε σε κατσαρολάκι την κρέμα γάλακτος και προσθέτουμε την κουβερτούρα, κομμένη σε κομμάτια. Ανακατεύουμε μέχρι να λυώσει εντελώς η σοκολάτα και αφήνουμε το μείγμα να κρυώσει για 10΄.

Αφαιρούμε τη μεμβράνη, αδειάζουμε την κρέμα σοκολάτας πάνω στη βάση της τάρτας και ισιώνουμε την επιφάνεια με κουτάλι. 

Αφήνουμε την τάρτα στο ψυγείο για 3 ώρες, μέχρι να σφίξει η κρέμα. 

Διακοσμούμε με γλυκό κουταλιού πορτοκάλι ή σιροπιασμένες ροδέλες πορτοκαλιού.








Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

Μπακλαβάς με φυστίκι Αιγίνης …


… 
Τούτες οι μέρες τό ’χουνε, τούτες οι εβδομάδες. Το πλούσιο, το πληθωρικό, το κάτι παραπάνω. Να χορταίνει πρώτα το μάτι κι ύστερα το στομάχι. Και να οι σαλάτες και να τα κρεατικά, και να τα παστέλια και να τα ξερολούκουμα που έλεγε κι ο Λογοθετίδης, άντε και καμιά σουπίτσα για να στρώσει το στομάχι, φτιάξε και κάνα σιροπιαστό για τη λιγούρα. 
Κι έτσι, λόγω της ημέρας Αντωνάκη μου, η κυρία Ελενίτσα έφτιαξε ανήμερα Χριστούγεννα έναν τούρκικο μπακλαβά με φυστίκι. Και μια τάρτα σοκολάτας, που αρέσει και στο παιδί. Κι ένα ρολό με καπνιστό σολωμό και ανθότυρο -να φυσήξει κι ένας δυτικός αέρας μετά τα ανατολίτικα. 
Α, ναι. Και μια πρασόπιτα με καβουρμά κι ένα γαλακτομπούρεκο. Όχι την ίδια μέρα, τις επόμενες. Και για του λόγου και του έργου το αληθές, υπάρχουν τεκμήρια και ντοκουμέντα αδιάψευστα - οι φωτογραφίες και οι συνταγές. Αρχίζοντας από τις μπακλαβούδες για να κολλάει ο στόμας μας …


Μπακλαβάς με φυστίκι Αιγίνης


ΕΤΟΙΜΟΣ



υλικά:
450 γρ. φύλλο κρούστας
1 1/2 κούπα φυστίκια Αιγίνης (ωμά, ανάλατα)
λυωμένη μαργαρίνη

Για το σιρόπι:
1 1/2 κούπα ζάχαρη
1 1/4 κούπας νερό
1 κουταλιά σούπας χυμό λεμονιού






Ξεκινάμε φτιάχνοντας το σιρόπι. Βράζουμε 5΄το νερό με τη ζάχαρη, προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και σιγοβράζουμε άλλα 10΄.

Κοπανίζουμε το φυστίκι ή το αλέθουμε, προσέχοντας να μη γίνει σκόνη.



ΦΥΣΤΙΚΙ



Διπλώνουμε στη μέση τα φύλλα κρούστας και τα κόβουμε δημιουργώντας δύο πακέτα φύλλων. 

Θα χρησιμοποιήσουμε το ένα πακέτο για το κάτω μέρος του μπακλαβά και το άλλο για το επάνω. Για να μη στεγνώσουν τα φύλλα μέχρι να τα χρησιμοποιήσουμε, τα σκεπάζουμε με μια υγρή πετσέτα κουζίνας.




ΦΥΛΛΟ 




Αλείφουμε καλά ένα πυρέξ ή ταψάκι 33x23 εκ. με μαργαρίνη και στρώνουμε τα μισά φύλλα,
αλείφοντάς τα ανά δύο με μαργαρίνη. 

Σκορπίζουμε στην επιφάνεια των φύλλων το αλεσμένο φυστίκι.




ΣΤΡΩΣΙΜΟ 
 


Συνεχίζουμε με τα υπόλοιπα φύλλα, αλείφοντάς τα και πάλι ανά δύο. Αλείφουμε καλά και το πάνω φύλλο. 

Με κοφτερό μαχαίρι χαράζουμε 24 κομμάτια (4 κάθετες και 6 οριζόντιες γραμμές) και κόβουμε το μπακλαβά όχι μέχρι κάτω, αλλά μέχρι να συναντήσουμε το φυστίκι. Αυτό γίνεται ώστε τα πάνω φύλλα να φουσκώσουν κατά τη διάρκεια του ψησίματος.





Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο,  
στους 190 βαθμούς κελσίου  για 20΄. 

Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στους 165 βαθμούς κελσίου και συνεχίζουμε το ψήσιμο για άλλα 30΄. 

Βγάζουμε το μπακλαβά και τον αφήνουμε 10΄ σε θερμοκρασία δωματίου. 

Τώρα κόβουμε με προσοχή μέχρι κάτω, τα κομμάτια που κόψαμε προηγουμένως μέχρι τη μέση.




ΨΗΜΕΝΟΣ



Σιροπιάζουμε ρίχνοντας λίγο-λίγο το σιρόπι ανάμεσα στις γραμμές του μπακλαβά. 
Δεν περιχύνουμε το γλυκό από πάνω, αλλά ρίχνουμε μια κουτάλα σιρόπι τη φορά.

Αφήνουμε το μπακλαβά  4 ώρες να τραβήξει σιγά-σιγά το σιρόπι του.

Τον διατηρούμε εκτός ψυγείου, σκεπασμένον με αλουμινόχαρτο.









Ίσως το σιρόπι φαίνεται λίγο, κι εμένα λίγο μου φάνηκε όταν διάβασα τη συνταγή στην ιστοσελίδα της Τουρκάλας Binnur. 
Όταν τον έφτιαξα όμως, διαπίστωσα ότι ήταν αρκετό για έναν μπακλαβά γλυκό και τραγανό, που δεν κολυμπούσε στο σιρόπι και που διατηρήθηκε λαχταριστά τραγανός, έστω τις λίγες αυτές μέρες που του έμελλε να ζήσει.







Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2009

Καλή αρχή με γιορτινή διάθεση …

… Πάντα μου άρεσε να μαγειρεύω. Τα τελευταία χρόνια όμως, η μαγειρική έγινε για μένα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Είναι η διέξοδός μου, το κανάλι διοχέτευσης της ενέργειάς μου, το καθημερινό προσωπικό μου στοίχημα, η σωτήρια "έξοδος κινδύνου" όταν τα πράγματα αγριεύουν.
"Ο άντρας πρέπει να τρώει από το χέρι της γυναίκας του" έλεγε η Λωξάντρα. Κι εγώ εκείνην άκουα. Κι αν εκτός από τον άντρα τρώει και το παιδί, οι συγγενείς και οι φίλοι, τόσο το καλύτερο.
Με τα χρόνια λοιπόν, διάβασα, ρώτησα, δοκίμασα, πέτυχα και απέτυχα, γέμισα τετράδια με αποκόμματα, γέμισα τις τσέπες μου με κάθε λογής χαρτάκια στα οποία σημείωνα υλικά, συμβουλές, μαγαζιά και προϊόντα, συγκέντρωσα συνταγές, τις έχασα και τις ξαναβρήκα, άλλες τις κράτησα κι άλλες τις ξεφορτώθηκα δια παντός.
Και θέλω τώρα, αυτές που κράτησα, αυτές που αγάπησα, αυτές που τόσες φορές έφτιαξα και ξανάφτιαξα, να τις συγκεντρώσω και να τις παρουσιάσω. Σε ποιον; Αυτό ... θα το δούμε!