Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026

Γλυκιά καρδιά με μήλα και σοκολάτα ...

 ... Σε μια νύχτα μού 'χεις κάνει άσπρα τα μαλλιά,
μαύρη την καρδιά ...


Γλυκιά καρδιά με μήλα και σοκολάτα



υλικά:
400 γρ. μήλα σε κυβάκια 
250 γρ. κουβερτούρα



Καθαρίζουμε τα μήλα και τα κόβουμε σε κυβάκια.

Τα βάζουμε σε γυάλινο μπωλ,  αρωματίζουμε με κανέλλα και ραντίζουμε, αν θέλουμε, με λίγο λικέρ (εδώ κουμ-κουάτ). 



Ανακατεύουμε και καλύπτουμε το μπωλ με μεμβράνη φαγητού.

Τρυπάμε με οδοντογλυφίδα σε 4-5 μεριές. 

Τα βάζουμε στα μικροκύματα για 5΄ στα 800 W.



Ανοίγουμε προσεκτικά τη μεμβράνη, έχοντας κατά νου ότι θα βγει καυτός ατμός, ανακατεύουμε και βάζουμε στα μικροκύματα για άλλα 4΄. 



Ανοίγουμε και αφήνουμε να κρυώσουν ελαφρά.

Πολτοποιούμε τα μήλα στο multi.



Στο ίδιο μπωλ βάζουμε την κουβερτούρα, σπασμένη σε μικρότερα κομμάτια.



Τη βάζουμε τα μικροκύματα να λυώσει. Ξεκινάμε με 1΄ στα  800 W. Θα έχει μαλακώσει ελάχιστα στο κάτω μέρος του μπωλ. 

Βάζουμε ξανά για 30΄΄ (δευτερόλεπτα) και ανακατεύουμε ελαφρά με σπάτουλα. 



Για άλλα 30΄΄ (δευτερόλεπτα), βγάζουμε το μπωλ και ανακατεύουμε με σπάτουλα, να λυώσουν τυχόν κομμάτια από τη  θερμότητα της υπόλοιπης σοκολάτας. 



Ρίχνουμε τα πολτοποιημένα μήλα στη σοκολάτα.



Aνακατεύουμε με σπάτουλα να αναμειχθούν πολύ καλά.



Αδειάζουμε σε καρδιόσχημη φόρμα σιλικόνης. 

Εγώ, γνωστή μεγαλόκαρδη, έντυσα πρώτα τη βάση της φόρμας με μεμβράνη φαγητού, καθώς η ποσότητα του γλυκού ήταν λίγη για το μέγεθος της φόρμας και δεν θα μπορούσα να την ξεφορμάρω χωρίς να χαλάσει το σχήμα για το οποίο και γίνεται όλη η φασαρία.



Αφήνουμε στο ψυγείο για 4-5 ώρες ή αποβραδίς.



Ξεφορμάρουμε το γλυκό.



Πασπαλίζουμε με κακάο.




Αν θέλουμε, διακοσμούμε με ζαχαρωτά, φρέσκα φρούτα όπως οι αναπόφευκτες φράουλες, ή λωρίδες από γλυκό κουταλιού. Εγώ την προτιμώ σκέτη κι ας τη στόλισα, την ξεστόλισα αμέσως μετά τις αναμνηστικές.




Τρατάρουμε.  

















Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026

Λουκάνικα με πράσα και πιπεριές ...

 ... Κάποια δίδυμα είναι αχώριστα και αναπόσπαστα. Χοντρός - Λιγνός, Άμποτ και Κοστέλο και πάει λέγοντας. Αντίστοιχα και το Εισαγωγαί - Εξαγωγαί. Πρέπει να υπάρχει ισορροπία για να λειτουργήσουν. Διότι αν συνεχώς βάζω στον καταψύκτη και σπανίως βγάζω, βρίσκομαι στην κατάσταση που είμαι σήμερα. Που έχω ανοίξει τα συρτάρια και βλέπω παντού μαζώματα. Λίγες πράσινες πιπεριές, ακόμα λιγότερες κόκκινες, πράσα που περίσσεψαν ούτε θυμάμαι από ποια συνταγή και πρέπει όλα να καταναλωθούν επιτέλους - το θέλω κι εγώ, το απαιτεί κι ο καταψύκτης. Ευτυχώς που έχω όρεξη για μαγείρεμα, έμπνευση και δυο χωριάτικα λουκάνικα. Τσικνοπέμπτη αφού ...


Λουκάνικα με πράσα και πιπεριές



υλικά:
πράσα σε ροδέλες (περίπου 200 γρ.)
πράσινες, κόκκινες και πορτοκαλί πιπεριές σε ροδέλες
ντομάτα πασάτα
1 κουτ. γλ. τοματοπελτές
1 κύβος (εδώ κότας)

2 χωριάτικα λουκάνικα





Κόβουμε τα λουκάνικα σε ροδέλες.

Ζεσταίνουμε 3-4 κουταλιές ελαιόλαδο και ρίχνουμε τα λουκάνικα.



Τα αφήνουμε σε μέτρια φωτιά να πάρουν χρώμα και να ροδοκοκκινίσουν.

Τα γυρίζουμε να ψηθούν και από την άλλη πλευρά.

Τα βγάζουμε σε πιάτο.



Συμπληρώνουμε λίγο ελαιόλαδο, αν χρειάζεται, και ρίχνουμε τα πράσα.

Καπακώνουμε και τα αφήνουμε να μαραθούν. Επειδή ήταν κατεψυγμένα, έβγαλαν νερό μέσα στο οποίο σιγοβράσανε για 10΄ σε μέτρια φωτιά.



Ρίχνουμε και τις πιπεριές και σωτάρουμε να μαραθούν ελαφρά.



Προσθέτουμε τον κύβο και ελάχιστο νερό. 

Αλατοπιπερώνουμε και μαγειρεύουμε για άλλα 10΄. 



Ρίχνουμε τη ντομάτα και τον πελτέ και ανακατεύουμε.



Βάζουμε ξανά και τα λουκάνικα μαζί με τυχόν υγρά που έμειναν στο πιάτο.

Καπακώνουμε και σιγομαγειρεύουμε για 15΄-20΄ ή μέχρι να μαλακώσουν καλά τα λαχανικά και να δέσουν με τα λουκάνικα.



Αν υπάρχει παραπανίσιο υγρό, ξεκαπακώνουμε ή αφήνουμε λοξά το καπάκι και δυναμώνουμε ελαφρά τη φωτιά για να εξατμιστεί.

Αφήνουμε το φαγητό στο σβηστό μάτι να ηρεμήσει κι αυτό κι εμείς.



Σερβίρουμε.




Την "Τσικνοπέφτη" όλα τα σπίτια κάτι μαγειρεύουν για να "τσικνώσουν". Τα πιο φτωχά σπίτια έφτιαχναν το πιο απλό και φτηνό σαρακοστιανό "τη σύβραση" (από καμένο αλεύρι, με λάδι, στο τηγάνι και μετά βράσιμο με νερό). 

Χρήστος Σκανδάλης – Ηπειρωτική Εστία, τεύχος 327-328/8-9-1979