Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Ήρθ’ ο Λάζαρος …

… και μας βρήκε όλους πανέτοιμους. Γιατί, στη μικρή μας πόλη, ακόμα λέμε τα κάλαντα του Λαζάρου. Μεγάλοι με παραδοσιακές στολές κρατούν καλάθια με φύλλα δάφνης και τα χαρακτηριστικά ασήκωτα κουδούνια, καρφωμένα σ’ ένα ξύλο που στηρίζεται σε ένα πόδι, που τα κουνάνε ρυθμικά μπρος-πίσω συνοδεύοντας το τραγούδι τους, παιδιά από συλλόγους που περνάνε στους δρόμους της πόλης τραγουδώντας το Λάζαρο,

 

kalanta

 

 

IMG_20170408_105314

 

κι άλλα που περνάνε από τα σπίτια, με τα καλαθάκια τους στολισμένα με λουλούδια και διάθεση λίγο πιο χαρούμενη απ’ όσο ταιριάζει στο έργο τους, κι ανταμοίβονται με χρήματα, γλυκά, ακόμη και αυγά από τους πιο παραδοσιακούς.
Κι είναι ωραίο να βλέπεις έθιμα όχι να αναβιώνουν - γιατί τότε σημαίνει ότι πέθαναν - αλλά να διατηρούνται και να συνεχίζονται φυσικά κι ανεπιτήδευτα περνώντας από γενιά σε γενιά. Ν’ ακούω τα κάλαντα από παλιούς Γιαννιώτες κι από την τρίχρονη ανηψιά μου με το στόμα χελιδονιού.
Εγώ, λοιπόν, τα κρατάω τα έθιμα. Τα κρατάω, δεν τα κρατάω δηλαδή όλα πάνω μου γιατί κουράζομαι. Σήμερα έβαλε το χεράκι της η αδερφή μου, η χρυσομαλλού και χρυσοχέρα …

 

Λαζαράκια

 

SAM_5679

 

Υλικά:
440 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
225 γρ. ζάχαρη
110 γρ. ελαιόλαδο
120 γρ. κανελόζουμο (βρασμένο νερό με 1 ξύλο κανέλας)
3 κουτ. σούπας σταφίδες ξανθές
3 κουτ. σούπας καρύδι ψιλοτριμμένο
2 κουτ. σούπας κανέλλα
1/2 κουτ. γλυκού αλάτι
1/2 σφηνάκι κονιάκ

γαρύφαλλα (μοσχοκάρφια)

 

 

 

Για να φτιάξουμε το κανελλόζουμο, βράζουμε 120 γρ. νερό με 1 ξυλάκι κανέλλας, να πάρει χρώμα και άρωμα. Το αφήνουμε να χλιαρέψει και διαλύουμε σ’ αυτό τη μαγιά.
Κοσκινίζουμε το αλεύρι σε λεκανάκι, προσθέτουμε το αλάτι, ανοίγουμε μια λακουβίτσα στο κέντρο και ρίχνουμε τα υπόλοιπα υλικά.

 

 

DSC_6067 (2)

 

 

 

DSC_6068 (2)

 

 

Ζυμώνουμε μέχρι να αναμειχθούν καλά όλα τα υλικά και να έχουμε μια μαλακή ζύμη που δεν κολλάει στα χέρια μας.

 

 

DSC_6069 (2)

 

 

Σκεπάζουμε τη ζύμη, την τυλίγουμε καλά και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος για 2 ώρες, ν’ ανέβει και να φουσκώσει.
Παίρνουμε κομμάτια από τη ζύμη και πλάθουμε σχήματα που να θυμίζουν ένα φασκιωμένο ανθρωπάκι. Φτιάχνουμε ένα μάλλον πρωτόγονο σχήμα - εμένα που θύμιζε πήλινα ειδώλια - χωρίς ανατομικές λεπτομέρειες. Θέλουμε να ξεχωρίζει το κεφάλι από το σώμα, δε φτιάχνουμε πόδια και μ’ ένα ξεχωριστό κορδονάκι ζύμης φτιάχνουμε τα χέρια που τυλίγονται γύρω από το σώμα και δένονται σφιχτά γύρω από την κοιλιά.
Μ’ ένα άλλο κορδονάκι μπορούμε να φτιάξουμε γύρω από το κεφάλι έναν κεφαλόδεσμο, που θυμίζει λίγο σαρίκι.

 

SAM_5631

 

 

SAM_5632

 

 

SAM_5635

 

 

SAM_5639

 

SAM_5640

 

 

SAM_5642

 

 

Χρησιμοποιούμε γαρύφαλλα για τα μάτια και το στόμα, σκεπάζουμε προσεκτικά τα λαζαράκια και τα αφήνουμε να ξανανεβούν για 1 ώρα ακόμη, σε ζεστό μέρος (μπορούμε να τα βάλουμε στο φούρνο στους 30°C).

 

 

SAM_5645

 

 

SAM_5647

 

 

 

SAM_5648

 

 

 

SAM_5650

 

 

 

SAM_5651

 

 

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180°C, για 20΄ περίπου. Δεν τα παραψήνουμε γιατί κρυώνοντας θα σφίξουν κι άλλο και θα σκληρύνουν.

 

 

DSC_6071

 

 

 

SAM_5670

 

 

 

SAM_5669

 

 

Αφήνουμε τα λαζαράκια να κρυώσουν πάνω σε σχάρα και τα μοιραζόμαστε.

 

 

SAM_5674

 

 

 

SAM_5681

 

 

 

SAM_5680

 

 

 

SAM_5683

 

 

 

 

SAM_5678

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου