Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

Μαϊμουδιές …

                                                     ... συνέχεια εκ του προηγουμένου

Είναι κάτι “συνταγές” που εγώ αποκαλώ “της μαϊμούς”. Είναι οι, κατά Jamie Oliver, “idiot proof recipes” – ηλιθιοστεγείς ή αλεξηλίθιες να τις πω; Ο δικός μου χαρακτηρισμός είναι πιο ανώδυνος και αξιοπρεπής – μέχρι και χαριτωμένο τον λες. Γιατί, σύμφωνα με τη δική μου λογική – και μη προς κακοφανισμό σου, που έλεγε κι ο Τσιφόρος – απαιτούν συνήθως μόνο συναρμολόγηση και χρήση έτοιμων υλικών, έτσι που και μια μαϊμού θα μπορούσε, μιμούμενη, να της φτιάξει.
Από την άλλη είναι ό,τι πρέπει για ανθρώπους – καληώρα – που δεν έχουν μεγάλη σχέση με την κουζίνα αλλά θέλουν να φτιάξουν κάτι με τα χεράκια τους χωρίς να ταλαιπωρήσουν και πολύ τα κρινοδάχτυλά τους.
Το άδικο και εκνευριστικό του όλου θέματος είναι ότι το αποτέλεσμα έχει πάντα εξασφαλισμένη επιτυχία κι εξαφανίζεται απ’ το τραπέζι εν ριπή οφθαλμού. Κι επειδή αυτές οι συνταγές βασίζονται στο τρίπτυχο της κοινά αποδεκτής λιχουδιάς – ζάχαρη, βούτυρο, λιπαρά – σφάζονται στις πιατέλες τους γιαγιάδες κι εγγόνια, πεθερές και νύφες, comme il faut και τσοκαρίες και πάει λέγοντας.
Κλασικό παράδειγμα; Ο,τιδήποτε γίνεται με σφολιάτα. Θα είναι σίγουρα αφράτο, τραγανό και λαχταριστό, θα σου σπάσει τη μύτη μέχρι να ψηθεί και θα σου τρέχουν τα σάλια μόλις το δεις.
Όσο για παραδείγματα, τι να πρωτοαναφέρω; Ξεκινάω απ’ τα γλυκά: μιλφέιγ, κορνεδάκια, η κλασική tarte tatin σε κάθε εκδοχή της - με μήλα, κυδώνια ή μπανάνες, η πρωτότυπη κουλούρα με ξηρούς καρπούς, η σιροπιαστή μηλόπιτα, τα "σαν μπισκότα" με φυστίκι και σταφίδες κι ένα σωρό άλλα.
Κι αν προτιμάς τα αλμυρά, κανένα πρόβλημα. Όρεξη νά ’χεις κι οι επιλογές άφθονες: η πλεξούδα με πάστα ελιάς και φέτα, τα ρολάκια με φέτα και λιαστή ντομάτα, ή αυτά με το λουκάνικο, η κατά    Jamie Oliver κοτόπιτα και η αδερφή της με μοσχάρι σε μπύρα  Γκίνες, η  λιτή αλλά πεντανόστιμη pithivier με πράσα και τυριά,      τα πανεύκολα κριτσίνια με πάστα ελιάς, οι ατομικές κασερόπιτες, η  Κιλκίς λωραίν
Όταν θες, λοιπόν, κάτι που θα τραβήξει σα μαγνήτης τους καλεσμένους, που θα μετατρέψει το μπουφέ σε πολύβουη κυψέλη, που θα αφήσει λίγα ταπεινά ψίχουλα στις πιατέλες και δε θα σε δυσκολέψει καθόλου να το φτιάξεις, η λύση είναι μονόδρομος: μια τυρόπιτα με σφολιάτα ή τα στρογγυλά τυροπιτάκια θα σε βγάλουν ασπροπρόσωπη, μαϊμουδίτσα μου!

Τυροπιτάκια με στρογγυλά σφολιατάκια

ΩΡΑΙΓΙΑ ΚΑΙ ΦΩΣΚΟΥΤΑ
Υλικά:
φέτα
ανθότυρο
2-3 κουταλιές στραγγιστό γιαούρτι
1 αυγό (προαιρετικά)
δυόσμος ή μαϊντανός (προαιρετικά)
αυγό χτυπημένο ή γάλα για επάλειψη
σουσάμι και μαυροσούσαμο για πασπάλισμα
20 στρογγυλά σφολιατάκια

Πατάμε με το πηρούνι τη φέτα και το ανθότυρο και τα ανακατεύουμε με το γιαούρτι και το αυγό. Ρίχνουμε πιπέρι και, αν θέλουμε, κάποιο μυρωδικό και ανακατεύουμε καλά.
Βάζουμε από μια κουταλιά γέμιση στα μισά (10) σφολιατάκια και αλείφουμε περιμετρικά με γάλα ή αυγό. Καλύπτουμε με τα άλλα 10 σφολιατάκια και κλείνουμε καλά τις άκρες, πιέζοντάς τες με πηρούνι.
Αλείφουμε τα τυροπιτάκια με αυγό ή γάλα και τα πασπαλίζουμε με το σουσάμι και το μαυροσούσαμο.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς Κελσίου, για 25΄περίπου, ή μέχρι να ροδίσουν.

ΓΙΑ ΨΗΣΙΜΟΨΗΜΕΝΑ ΚΟΝΤΙΝΟ ΠΙΑΤΟ

Με τον ίδιο τρόπο φτιάχνουμε την …

Τυρόπιτα με σφολιάτα

ΨΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΓΩΝΙΑ 
Υλικά:
200 γρ. φέτα
200 γρ. ανθότυρο
1 κεσεδάκι γιαούρτι
1 αυγό
πιπέρι, ξερός δυόσμος
αυγό ή γάλα για επάλειψη
σουσάμι
2 φύλλα σφολιάτας

Σε βουτυρωμένο πυρέξ απλώνουμε το ένα φύλλο σφολιάτας και αδειάζουμε τη γέμιση. Καλύπτουμε με το δεύτερο φύλλο και γυρίζουμε τις άκρες, πιέζοντάς τες για να ενωθούν. Αλείφουμε την επιφάνεια της πίτας με αυγό ή γάλα, πασπαλίζουμε με το σουσάμι και τρυπάμε με πηρούνι σε 5-6 μεριές.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς Κελσίου, για 40΄- 45΄, ή μέχρι να ροδίσει καλά η επιφάνεια.

  ΓΙΑ ΨΗΣΙΜΟ ΠΛΑΪΕΤΟΙΜΗ ΚΟΜΜΑΤΙ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου