Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

Αμν…ηστία

the-lamb
Το ξέρω ότι είναι λόγω της ημέρας, Αντωνάκη μου … Ο αμνός να γίνεται οβελίας, το αρνάκι άσπρο και παχύ να αφήνει το χλωρό χορτάρι για τόπο χλοερό. Εμείς που αγαπάμε τόσο τα έθιμα, ας μην το τηρήσουμε αυτό – έστω για μια μέρα, έστω για μια φορά.
Ας αφήσουμε το αρνάκι στο χλωρό χορτάρι. Για όσο το αφήσουν κι οι υπόλοιποι να ζήσει. Κι εμείς να μιμηθούμε τους αρχαίους εκείνους που, αντί για ελάφια θυσιαστήρια, πρόσφεραν στην Άρτεμη ομοιώματά τους από ζύμη.
Σαν το ελάφι στη θέση της Ιφιγένειας, σαν το κριάρι στη θέση του Ισαάκ, θα αντικαταστήσουμε το πασχαλινό αρνί μ’ ένα γλυκό αρνάκι από την Κάτω Ιταλία, ένα …

Ανιέλο Ντόλτσε

ΠΙΑΤΕΛΑ 
Υλικά:
500 γρ. αμύγδαλα
3 κουταλιές ζάχαρη
1 σφηνάκι λικέρ
χυμός πορτοκαλιού
λίγο ανθόνερο

Για τη γέμιση:
3 κουταλιές μαρμελάδα βερύκοκο
1 κουταλιά πραλίνα φουντουκιού ή σοκολάτα
τριμμένο μπισκότο

Βάζουμε τα αμύγδαλα σε μπωλ και τους ρίχνουμε καυτό νερό, για να μπορέσουμε να τα ξεφλουδίσουμε. Τα στεγνώνουμε και τα ανακατεύουμε με τη ζάχαρη. Λίγα-λίγα τα πολτοποιούμε στο μπλέντερ. Ρίχνουμε στο αμύγδαλο το λικέρ, λίγο ανθόνερο και όσον χυμό πορτοκαλιού χρειάζεται για να φτιάξουμε μια μαλακή, εύπλαστη ζύμη. Ντύνουμε με μεμβράνη μια φόρμα σε σχήμα αρνιού και φτιάχνουμε μια πρώτη στρώση από αμυγδαλόπαστα.

ΑΜΥΓΔΑΛΟ ΚΟΝΤΙΝΟ ΒΑΣΗ

Απλώνουμε στο κέντρο τη μαρμελάδα, καλύπτουμε με την πραλίνα και τρίβουμε από πάνω λίγο μπισκότο της αρεσκείας μας.

ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΜΠΙΣΚΟΤΟ

Καλύπτουμε με μία ακόμη στρώση από αμυγδαλόπαστα και διακοσμούμε το αρνάκι και την πιατέλα.

 ΠΑΝΩ ΣΤΡΩΣΗ ΠΙΑΤΕΛΑ ΚΟΝΤΙΝΟ

 

Η πίστις σου σέσωκέ σε…

arni2

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Εμπρός λοιπόν …

… καλά μου χέριαααα, που έλεγε κι ο Επιθεωρητής Σαΐνης.

inspector gadget 
Δεν είναι μέρα για ανθρώπους - και δη γυναίκες - η Μ. Πέμπτη. Για Εκατόγχειρες είναι, τους μυθολογικούς γίγαντες με τα εκατό χέρια και την υπερφυσική δύναμη, που βοήθησαν το Δία να νικήσει τους Τιτάνες. Τρεις ήταν, αλλά και τι δε θά ΄δινα να τους είχα σήμερα “υπό τας διαταγάς μου”:
- “Βριάρεως”!
- “Διατάξτε”!
- “Στα τσουρέκια”.
- “Κόττος”!
- “Παρών”!
- “Στα κόκκινα αυγά”.
- “Γύγης”!
- “Διαταγάς”!
- “Στα κουλουράκια”.

Κουλουράκια λαμπριάτικα
 105_0554
Υλικά:
250 γρ. αγελαδινό βούτυρο & 90 γρ. μαργαρίνη (ή 340 γρ. βούτυρο)
2 κούπες ζάχαρη
2 αυγά και 2 κροκάδια
8 κούπες αλεύρι
6 κοφτά κουταλάκια baking powder
1/2 κούπα γάλα
ξύσμα λεμονιού
μια πρέζα αλάτι
1 αυγό για το άλειμμα
(Τα υλικά πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου)

Χτυπάμε το βούτυρο μόνο του να αφρατέψει και προσθέτουμε σταδιακά τη ζάχαρη. Συνεχίζουμε το χτύπημα υπομονετικά, μέχρι το μίγμα να ασπρίσει, να γίνει κρεμώδες και να μην ακούγεται καθόλου η ζάχαρη (δηλ. να διαλυθεί εντελώς). Τότε ρίχνουμε τα αυγά και το ξύσμα και χτυπάμε, μέχρι να ενσωματωθούν στο μίγμα.
Ανακατεύουμε το αλεύρι με το baking powder και το αλάτι και το προσθέτουμε λίγο – λίγο, εναλλάξ με το γάλα. Όταν το μίγμα βαρύνει, αφήνουμε το μίξερ και ζυμώνουμε με το χέρι μέχρι η ζύμη να μην κολλάει στα χέρια και να πλάθεται εύκολα.

ΖΥΜΗ

Παίρνουμε μικρά κομμάτια ζύμης και τα πλάθουμε σε όποιο σχήμα μας αρέσει. Συνήθως αυτά τα κουλούρια γίνονται στριφτά, σε σχήμα κοτσίδας, σαλιγκαριού ή σπείρας. Επειδή είναι πολύ εύπλαστα, μπορούμε να φτιάξουμε πεταλούδες, ψαράκια ή, όπως κάνουμε πάντα από όταν ήμουν παιδί, τα αρχικά του ονόματος όλων των μελών της οικογένειας.

ΤΑΨΙ 5 ΤΑΨΙ 3

Αλείφουμε τα κουλουράκια με το χτυπημένο αυγό και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 170 βαθμούς Κελσίου, για 20΄περίπου.

ΨΗΜΕΝΑ ΠΙΑΤΕΛΑ

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

Ασκητική …

- έργο του Καζαντζάκη, ένα από τα σημαντικότερα κείμενά του, μέσα από το οποίο προσπάθησε να εκφράσει τα μεταφυσικά του πιστεύω, ενώ την θεωρούσε ως «το σπόρο απ’ όπου βλάστησε όλο το έργο του». Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό του Δημήτριου Γληνού «Αναγέννηση» το 1927, με τίτλο “Salvatores Dei. Ασκητική”, ενώ η πρώτη έκδοση έγινε το 1945 στην Αθήνα. 
- αυτή που ταιριάζει σε ασκητή.
Αυτός ο τίτλος μου ήρθε στο μυαλό, όταν βρήκα τη συνταγή αυτής της μηλόπιτας. Λιτή, με ελάχιστα και απλά υλικά, χωρίς λάδι, “παρηγορία” αλλά και μικρή απόλαυση για τις ημέρες αυστηρής νηστείας όπως η Μ. Τετάρτη και η Μ. Παρασκευή.

Η ασκητική μηλόπιτα

ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ 

Υλικά:
Για τη ζύμη:
500 γρ. κόκκινη φαρίνα
2-3 κουταλιές ταχίνι
2 κουταλιές ζάχαρη
χυμός από 2-3 πορτοκάλια
λίγο κονιάκ
ξύσμα λεμονιού

Για τη γέμιση:
4 μήλα χοντροτριμμένα
1 κουταλιά ζάχαρη
ξανθές σταφίδες
κανέλα
καρύδια (προαιρετικά)

Λυώνουμε το ταχίνι στο χυμό πορτοκαλιού και, μόλις διαλυθεί καλά, ρίχνουμε τη ζάχαρη, το κονιάκ, το ξύσμα και τελευταίο το αλεύρι. Ζυμώνουμε καλά και, αν χρειαστεί κι άλλο υγρό, προσθέτουμε χυμό πορτοκαλιού.  Διαιρούμε τη ζύμη σε 2 μέρη. Αλείφουμε μια φόρμα για τάρτα με ταχίνι (ή λάδι) και την αλευρώνουμε. Ανοίγουμε με τον πλάστη τη ζύμη σε χοντρό φύλλο και τη στρώνουμε καλύπτοντας και τα πλαϊνά τοιχώματα.

ΖΥΜΗ ΝΕΑ ΒΑΣΗ

Ανακατεύουμε καλά τα υλικά της γέμισης και την απλώνουμε ομοιόμορφα στη ζύμη. Ανοίγουμε και το άλλο φύλλο και σκεπάζουμε τη γέμιση. Ανασηκώνουμε και κλείνουμε τις άκρες με το χέρι ή πιέζοντας με πηρούνι.

ΝΕΑ ΓΕΜΙΣΗ ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Χαράζουμε τη μηλόπιτα σε κομμάτια με κοφτερό μαχαίρι και την ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς Κελσίου, για 50΄-60΄.

ΝΕΑ ΓΙΑ ΨΗΣΙΜΟ  ΝΕΑ ΨΗΜΕΝΗ 2

Μόλις κρυώσει λίγο, ξεφορμάρουμε και αφήνουμε σε σχάρα να κρυώσει εντελώς. Προαιρετικά, πασπαλίζουμε με άχνη και κανέλα.

ΨΗΜΕΝΗ ΣΤΗ ΣΧΑΡΑ ΝΕΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ


Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

Μεγαλοβδόμαδο …

… ζύγωσε η Ανάσταση …
κελάηδησε η μαγική φωνή της Φλέρυς Νταντωνάκη και οι λέξεις του Καζαντζάκη ήρθαν, περπατώντας πάνω στα πλήκτρα του Χατζιδάκι, να γεμίσουν το σπίτι.
Μπήκαμε πια στην τελική ευθεία. Χτύπησε το καμπανάκι για τον τελευταίο γύρο των δρομέων, η κυρα-Σαρακοστή απέμεινε με το τελευταίο της ποδαράκι …

                         107_0387

… το φάγαμε και φέτος το βόδι και μας μένει η ουρά.

Τα αλεύρια -σκληρά, μαλακά και φαρίνες- στριμώχνονται στα ντουλάπια, ανυπομονώντας να μεταμορφωθούν σε κουλούρια και τσουρέκια, τα αυγά –εύθραυστα και μη μου άπτου- ξεχειλίζουν το ψυγείο. Έτοιμα τα χρωματιστά συνολάκια τους, περιμένουν τη Μεγάλη Πέμπτη για να τα ντύσουν και να τα στολίσουν. Κι ύστερα θα στρογγυλοκαθίσουν καμαρωτά σε παλιοτικές αυγοθήκες, σε στρουμπουλές πορσελάνινες κότες ή σε μίνιμαλ δίσκους, σε χορταρένιες φωλιές ή πολύχρωμα καλάθια, περιμένοντας την ώρα της κρίσεως.
Δουλειές με φούντες για τις νοικοκυρές κι όμως δεν κρατιέμαι. Σαν τους δρομείς στο βατήρα, ανυπομονώ για το σύνθημα του αφέτη, σηκώνω τα μανίκια κι ετοιμάζομαι να πιάσω προζύμια, να ζυμώσω, να πλάσω, να βάψω, να δω, να μυρίσω, να νιώσω …
Πρώτα όμως πρέπει να πάρω δυνάμεις. Ένα χορταστικό γεύμα, νηστίσιμο ασφαλώς αλλά πλούσιο, χρειάζεται για να μας δώσει τη δύναμη και την ενέργεια να βγάλουμε την εβδομάδα, φτιάχνοντας κι ένα μικρό απόθεμα για τις λιτοδίαιτες μέρες που ακολουθούν.

Μπιφτέκια με κόκκινα φασόλια, πληγούρι και κύμινο

ΠΙΑΤΟ 2 
Υλικά:
2 κονσέρβες κόκκινα φασόλια (KYKNOS)
50 γρ. πληγούρι
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1σκελίδα σκόρδο πολτοποιημένη
1 κουταλιά κέτσαπ απαλό ή καυτερό (προαιρετικά)
τριμμένη φρυγανιά
αλάτι, πιπέρι, κύμινο
μαϊντανός
Για το συνοδευτικό:
500 γρ. έτοιμα νιόκι πατάτας (στα ΑΒ)
1 σκελίδα σκόρδο
4-5 φυλλαράκια φασκόμηλο
λάδι

Βράζουμε το πληγούρι 6΄-7΄, το στραγγίζουμε πολύ καλά και το αφήνουμε να κρυώσει.
Σε λίγο λάδι σωτάρουμε το κρεμμύδι να μαλακώσει. Προσθέτουμε το σκόρδο, το κέτσαπ, το κύμινο, αλάτι και πιπέρι και μαγειρεύουμε για λίγο.
Σουρώνουμε τα φασόλια, τα ξεπλένουμε πολύ καλά, τα αφήνουμε να στραγγίξουν και τα λυώνουμε, πατώντας τα με πηρούνι.

ΦΑΣΟΛΙΑ
Προσθέτουμε το πληγούρι, το μίγμα του κρεμμυδιού, το μαϊντανό και αλατοπίπερο και ανακατεύουμε καλά. Ρίχνουμε λίγη-λίγη τη φρυγανιά, μέχρι να έχουμε ένα μίγμα που πλάθεται. Φτιάχνουμε μπιφτέκια και –αν έχουμε χρόνο- τα αφήνουμε στο ψυγείο να σφίξουν.

ΓΙΑ ΨΗΣΙΜΟ 

Ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο σε αντικολλητικό τηγάνι –κατά προτίμησιν με γραμμές- και ψήνουμε τα μπιφτέκια για 6΄-7΄από κάθε πλευρά και μέχρι να ροδίσουν.

ΣΤΟ ΤΗΓΑΝΙ ΓΥΡΙΣΜΕΝΑ ΣΤΟ ΤΗΓΑΝΙ

Για το συνοδευτικό:
Βράζουμε τα νιόκι σε αλατισμένο νερό, σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου. Χρειάζονται περίπου 2΄, μέχρι να ανέβουν στην επιφάνεια.
Παράλληλα ζεσταίνουμε όσο λάδι θέλουμε και ρίχνουμε το φασκόμηλο και το σκόρδο. Ανακατεύουμε καλά και, μόλις ροδίσει το σκόρδο, τα πετάμε. Στραγγίζουμε τα νιόκι, τα ρίχνουμε στο αρωματισμένο λάδι και ανακατεύουμε προσεκτικά.

ΝΙΟΚΙ ΠΙΑΤΟ

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

Play it again, sam…ali

Σε ποια –νύμφη; θεότητα;- αναφερόταν στη Μυθολογία του ο Νίκος Τσιφόρος, δε συγκράτησα. Θυμάμαι όμως, από την πρώτη φορά που διάβασα το βιβλίο προ αμνημονεύτων ετών, ότι έλεγε: “Κρύφτηκε, λοιπόν, σε μια σπηλιά και δεν έβγαινε, μήτε να της έταζες σάμαλι”.
Καθώς δεν είχα ξανακούσει τίποτε για το σάμαλι, και εμπιστευόμενη απόλυτα τον αγαπημένο μου συγγραφέα, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο περί γλυκίσματος σπουδαίου, εξαιρετικού και εξόχως νόστιμου, αφού χρησιμοποιείται και ως ακαταμάχητο “δόλωμα”.
Συνταγή δεν μπόρεσα να βρω τότε, όσο κι αν έψαξα. Κι από τις νεφελώδεις αναφορές των παλαιοτέρων στους πλανόδιους πωλητές με τον ταβλά, που διαλαλούσαν στα σινεμά και τα γήπεδα “φυστίκια, σάμαλι, παστέλι, κοκ, λεμονάδες, πορτοκαλάδες, μπιράλ” δεν μπόρεσα να βγάλω άκρη. Το σάμαλι ήταν τελικά ξερό ή μαλακό και ζουμερό; Σα ρεβανί, ίσως; Ή μήπως σαν παστέλι; Η εικόνα που σχηματιζόταν έμοιαζε περισσότερο με τις περιγραφές του Ηλιόπουλου στο “Ζητείται ψεύτης”: “Ήταν ψηλός, μετρίου αναστήματος, παχουλός, προς το αδύνατο, με μια μουστακάρα, να έτσι ένα μουστακάκι”!
Σ’ ένα παλιό περιοδικό βρήκα τελικά μια συνταγή που δεν ήταν μια παραλλαγή ρεβανί, αλλά ένα εντελώς ιδιαίτερο γλυκό. Μόνο αφού τη φτιάξαμε αρκετές φορές –και καταβροχθίσαμε το απολαυστικό αποτέλεσμα- παρατηρήσαμε ότι δεν έχει καθόλου λάδι και, επομένως, είναι κατάλληλη και για τις μέρες της αυστηρής νηστείας, όταν θέλουμε κάτι να μας κρατήσει.

Σάμαλι
ΚΟΜΜΑΤΙΑ
Υλικά:
1 1/2 φλ. τσαγιού ψιλό σιμιγδάλι
1 φλ. τσαγιού χοντρό σιμιγδάλι
1 1/2 φλ. τσαγιού ζάχαρη
2 φλ. τσαγιού χυμός πορτοκαλιού
1 ποτήρι νερό
1 κ. γλ. μαγειρική σόδα
1 κ. γλ. μαστίχα κοπανισμένη
1 κ. γλ. μπέικιν πάουντερ
λίγο κονιάκ
ξύσμα πορτοκαλιού
Για το σιρόπι:
2 ποτήρια νερό
2 ποτήρια ζάχαρη
3 κουταλιές χυμός λεμονιού
1 κανελόξυλο

Ανακατεύουμε το σιμιγδάλι με τη ζάχαρη, το μπέικιν και τη μαστίχα. Προσθέτουμε το νερό, ανακατεύοντας με κουτάλι. Διαλύουμε τη σόδα στο χυμό πορτοκαλιού και τα προσθέτουμε στο μίγμα, μαζί με λίγο κονιάκ. Ανακατεύουμε καλά με κουτάλι, σκεπάζουμε το μίγμα με πετσέτα και το αφήνουμε 2 ώρες, ώστε να τραβήξει τα υγρά το σιμιγδάλι και να φουσκώσει.

ΜΙΓΜΑ ΝΕΟ ΕΤΟΙΜΟ

Ανακατεύουμε καλά μια τελευταία φορά και ρίχνουμε το μίγμα σε αντικολλητικό, ή λαδωμένο, ταψί.

ΓΙΑ ΨΗΣΙΜΟ ΝΕΟ  
Χαράζουμε το γλυκό με μυτερό μαχαίρι σε κομμάτια και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς Κελσίου, για 45΄-50΄.

ΨΗΜΕΝΟ ΝΕΟ

Αφήνουμε το σάμαλι να κρυώσει και το σιροπιάζουμε με ζεστό σιρόπι.

ΠΙΑΤΟ ΚΟΝΤΙΝΟ

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

Οι όμορφες πίτες …

… όμορφα τρώγονται …
ΚΟΜΜΕΝΗ

Έτσι και η όμορφη Κρεμμύδω, αυτή που για χάρη της έπεσε του θανατά ο πρίγκιπας Λεμόνης, ντύθηκε με αέρινο φύλλο κρούστας και κρατώντας ένα μπουκέτο από φρέσκα κρεμμυδάκια και μπόλικα μυρωδικά μεταμορφώθηκε σε μια λαχταριστή κρεμμυδόπιτα, τραγανή, ζουμερή και με μια αδιόρατη, διακριτική γλυκύτητα.

Κρεμμυδόπιτα νηστίσιμη
ΚΟΜΜΕΝΗ ΚΟΝΤΙΝΟ
Υλικά:
1 κιλό ξερά κρεμμύδια
1/2 κιλό φρέσκα κρεμμυδάκια
1 λεπτό πράσο χωρίς τα φύλλα
1/2 ματσάκι μαϊντανός
1/2 ματσάκι άνηθος
500 γρ. φύλλο κρούστας

Κόβουμε τα κρεμμύδια και το πράσο σε λεπτές ροδέλες και τα ζεματίζουμε σε λίγο αλατισμένο νερό για 10΄. Τα στραγγίζουμε καλά.
Ζεσταίνουμε λίγο λάδι και τα σωτάρουμε. Αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε τα μυρωδικά.

ΓΕΜΙΣΗ

Λαδώνουμε ένα στρογγυλό ταψάκι και στρώνουμε χιαστί τα μισά φύλλα κρούστας, λαδώνοντας πρώτα το καθένα. Απλώνουμε τη γέμιση.

ΣΤΡΩΣΙΜΟ

Καλύπτουμε τη γέμιση με ένα τσαλακωμένο φύλλο, το λαδώνουμε και συνεχίζουμε με τα υπόλοιπα φύλλα, λαδώνοντας και τοποθετώντας τα χιαστί. Κόβουμε λίγο και γυρίζουμε τις άκρες που περισσεύουν, φτιάχνοντας κρόθο. 

ΓΙΑ ΨΗΣΙΜΟ

Χαράζουμε την πίτα, τη ραντίζουμε με λίγο νερό και την ψήνουμε στους 190 βαθμούς Κελσίου για 1 ώρα περίπου.

ΨΗΜΕΝΗΠΙΑΤΟ

Ο πρίγκιπας Λεμόνης αρρώστησε βαριά
με ίκτερο τον βρήκαν και πόνο στην καρδιά
Τρέχουν οι γεωπόνοι, με φάρμακα πολλά,
τον πρίγκιπα Λεμόνη να κάνουνε καλά.

"Καρότα, υπασπιστές μου, ελάτε να σας πω,
δεν έχω άλλον πόνο, μονάχα αγαπώ.
Την όμορφη Κρεμμύδω αν δεν την παντρευτώ,
μέσ' το λεμονοστύφτη θα πέσω να στυφτώ".

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

- ότο …

… πώς λέμε “μπουρλότο”;
bourloto
Κάπως έτσι έσκασε πριν από κάποια χρόνια η μόδα του ριζότο και μας πήραν όλους τα σκάγια. Ξεχάσαμε ό,τι ξέραμε και παραδοθήκαμε σχεδόν αμαχητί. “Ήτανε μόδα κι έγινε συνήθειο”, που λέει κι ο Καραγκιόζης.
Αφήσαμε στην άκρη την καρολίνα, το νυχάκι και το γλασέ –άραγε θυμάται κανείς κι εκείνο το μπλου ροζ, που πάντα με εντυπωσίαζε με το άκρως πρωτότυπο, για ρύζι, όνομά του - κι αρχίσαμε να ψάχνουμε σα λαγωνικά για το ιδανικό Arborio ή Carnaroli, που θα δώσουν λάμψη στο καινούριο κοσκινάκι μας.
Και δώστου να μουλιάζουμε τα porcini και να ζυγίζουμε, σα σπετσέρηδες αλλοτινοί, τους στήμονες του σαφράν - μην τυχόν και δεν πετύχουμε τη σωστή δοσολογία και απόχρωση και μας κατηγορήσουν ότι “ακούγεται πολύ ο κρόκος”.
Κι από κοντά ήρθαν τα ευφάνταστα, ως σύλληψη, αλλά ελαφρώς γελοία –κατά την ταπεινή μου άποψη- ως ονομασία “κριθαρότο, τραχανότο” και γύρευε τι άλλο θα ακολουθήσει.
Ωραία η πολυπολιτισμικότητα, καλό το fusion, ευπρόσδεκτο και το multi-culti. Μήπως, όπως, πού και πού να πατάμε κι ένα pause, να διαλέγουμε από τη λαϊκή ένα ωραίο δεμάτι τρυφερά πράσα, από το μπακάλη της γειτονιάς μια ελληνικότατη καρολίνα από τις Σέρρες και να φτιάχνουμε στα παιδιά μας ένα παραδοσιακό πρασόρυζο;
Κι ας αφήνουμε το Ότο για τον Ρεχάγκελ …


Πρασόρυζο

ΠΙΑΤΟ ΚΟΝΤΙΝΟ 
Υλικά:
700 γρ. πράσα (χωρίς τα φύλλα)
2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια
1 μικρό ξερό κρεμμύδι
1/2 κούπα ρύζι καρολίνα
άνηθος, αλάτι, πιπέρι, λίγο άσπρο κρασί

Πλένουμε καλά τα πράσα και τα κόβουμε σε ροδέλες.
Ζεσταίνουμε λίγο λάδι και ρίχνουμε το ξερό κρεμμύδι και τα φρέσκα κρεμμυδάκια. Ανακατεύουμε και προσθέτουμε τα πράσα. Τα αχνίζουμε με λίγο νερό και, όταν εξατμιστεί, τα σβήνουμε με λίγο κρασί. Προσθέτουμε νερό, αλατοπιπερώνουμε και σιγοβράζουμε μέχρι να αρχίσουν να μαλακώνουν. Τότε ρίχνουμε το ρύζι –πλυμένο και στραγγισμένο- και νερό, ίσα να το καλύπτει. Σιγοβράζουμε με σκεπασμένο το σκεύος μέχρι το ρύζι να πιει σχεδόν όλα τα υγρά και να μαλακώσει.
Αποσύρουμε από τη φωτιά, ρίχνουμε τον άνηθο ψιλοκομμένο και ανακατεύουμε. Σερβίρουμε με μπόλικο λεμόνι.
Κατά γενική ομολογία είναι νοστιμότερο χλιαρό ή ακόμη και κρύο.

ΠΙΑΤΟ

Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

Ταλιατέλειες …

ΤΑΛΙΑΤΕΛΕΣ
Εμένα δε μου έδωσαν υποτροφία ταλιατελολογίας. Αν, όμως, έκανα για την πτυχιακή μου τη συνταγή που ακολουθεί, θα είχα σίγουρο το άριστα. Και θα έλεγα και τον όρκο!

Ταλιατέλες με πράσα, μπέικον και τραγανά ψίχουλα 

ΠΙΑΤΟ ΜΕ ΤΥΡΙ ΚΟΝΤΙΝΟ

Υλικά:
5 πράσα χωρίς τα φύλλα
3 σκελίδες σκόρδο
1 ποτηράκι άσπρο κρασί
8 φέτες μπέικον
αλάτι, πιπέρι, θυμάρι
ζωμός κότας ή λαχανικών ή ζεστό νερό
τριμμένη παρμεζάνα ή γραβιέρα

Για τα ψίχουλα:
2 σκελίδες σκόρδο
1 κλαράκι δεντρολίβανο
μπαγιάτικο ψωμί χοντροτριμμένο
 
Σχίζουμε τα πράσα κατά μήκος και τα κόβουμε σε κομμάτια. Ζεσταίνουμε λάδι σε βαθύ τηγάνι, προσθέτουμε -αν θέλουμε- βούτυρο ή μαργαρίνη και ροδίζουμε το σκόρδο και το θυμάρι. Ρίχνουμε τα πράσα, τα ανακατεύουμε καλά για 2΄-3΄και τα σβήνουμε με το κρασί. Μόλις εξατμιστεί, νοστιμίζουμε με πιπέρι και ρίχνουμε το ζωμό ή νερό, μέχρι να σκεπαστούν τα πράσα. Απλώνουμε τις φέτες του μπέικον πάνω στα πράσα, σκεπάζουμε το σκεύος και σιγοβράζουμε για 25΄-30΄, μέχρι να μαλακώσουν τα πράσα.

ΣΩΤΕΖΑ
 ΣΩΤΕΖΑ ΣΚΕΠΑΣΜΕΝΗ  

Αν έχουν μείνει αρκετά υγρά, ξεσκεπάζουμε το τηγάνι και βράζουμε δυνατά μέχρι να εξατμιστούν. Κόβουμε το μπέικον σε κομμάτια, ρίχνουμε και το τυρί και ανακατεύουμε καλά.

ΜΕ ΓΡΑΒΙΕΡΑ


Σε άλλο τηγάνι ζεσταίνουμε λάδι και τηγανίζουμε για 1΄το σκόρδο και το δεντρολίβανο. Προσθέτουμε και τα ψίχουλα και ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να ροδοκοκκινίσουν. Αφαιρούμε το σκόρδο και το δεντρολίβανο.

ΨΙΧΟΥΛΑ

Βράζουμε τις ταλιατέλες, τις στραγγίζουμε και τις ρίχνουμε μέσα στα πράσα. Ανακατεύουμε καλά.

ΠΑΝΤΡΕΜΑ
 

Σερβίρουμε αμέσως πασπαλίζοντας κάθε πιάτο με μια γερή κουταλιά ψίχουλα και μπόλικο τυρί.

 ΠΙΑΤΟ ΜΕ ΤΥΡΙ