Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010

Ο Θεός κάνει τις τροφές κι ο διάβολος το μαγείρεμα …

… λέει μια ιρλανδική παροιμία. Παρότι μου αρέσει πολύ το μαγείρεμα – πρακτική ουδόλως σατανική, κατά την ταπεινή μου άποψη, οφείλω να παραδεχτώ ότι κάποιες εύκολες και γρήγορες συνταγές είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτες.

Συνταγές που δίνουν όχι ένα πρόχειρο, αλλά ένα κανονικότατο φαγητό και δεν απαιτούν ούτε πολύ χρόνο, ούτε πολύ χρήμα, ούτε και ιδιαίτερες μαγειρικές ικανότητες:

Νιόκι με σπανάκι στο φούρνο
ΕΤΟΙΜΟ

Υλικά:
500 γρ. σπανάκι χοντροκομμένο
1 συσκευασία φρέσκα νιόκι (στα ΑΒ και αλλού)
3 φρέσκα κρεμμυδάκια
λίγο ανθότυρο ή φέτα

Σωτάρουμε τα κρεμμυδάκια και προσθέτουμε το σπανάκι. Μαγειρεύουμε μέχρι να μαλακώσει και αλατοπιπερώνουμε.

Βράζουμε τα νιόκι σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας: χρειάζονται 2΄-3΄ βράσιμο, μέχρι να ανέβουν στην επιφάνεια του νερού. Τα βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα και τα ανακατεύουμε προσεκτικά με το σπανάκι.

Βάζουμε το φαγητό σε πυρέξ, ρίχνουμε λίγο από το νερό που έβρασαν τα νιόκι και τρίβουμε το ανθότυρο ή τη φέτα από πάνω.

ΓΙΑ ΨΗΣΙΜΟ

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου για 15΄- 20΄.

Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

Yes, chef …

Είναι από τους πιο διάσημους σύγχρονους σεφ: άμεσος, ευφάνταστος, νευρικός και ακαταπόνητος. Δε σηκώνει και πολλά-πολλά κι έχει για ψωμοτύρι την “f-word” η οποία έδωσε και τον τίτλο σε μία από τις εκπομπές του.

695ae2205315a6n

O Gordon Ramsey δε θέλει αντιρρήσεις, γι’ αυτό και το “yes, chef” είναι αυτό που θέλει να ακούει. Τις συνταγές του, όπως και άλλων γνωστών chef, μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα http://www.channel4.com/food/recipes/.

Δική του συνταγή και αυτή που ακολουθεί για “μπισκότα” με ζύμη σφολιάτας:

“Σαν μπισκότα” με φυστίκι και σταφίδες

ΠΙΑΤΑΚΙ
Υλικά:
1 μπωλ φυστίκια Αιγίνης χοντροκομμένα
λίγες ξανθές σταφίδες κομμένες
3 κουταλιές σούπας μέλι
2 κουταλιές ζάχαρη
1 κουταλιά κανέλα
λίγο λιωμένο βούτυρο
ζάχαρη άχνη
1 φύλλο σφολιάτας

Αναμιγνύουμε τα φυστίκια με τις σταφίδες.
Πασπαλίζουμε ένα λαδόχαρτο με ζάχαρη άχνη και απλώνουμε το φύλλο σφολιάτας. Βουτυρώνουμε και ρίχνουμε την κανέλα. Σκορπίζουμε ομοιόμορφα τα φυστίκια με τις σταφίδες και περιχύνουμε με το μέλι. Πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη και ρίχνουμε λίγη κανέλα ακόμη.

ΓΕΜΙΣΗ 

Με τη βοήθεια του λαδόχαρτου τυλίγουμε σε ρολό, κλείνουμε τις άκρες και αφήνουμε στο ψυγείο για 5΄-10΄. Κόβουμε ισομεγέθεις ροδέλες.

ΡΟΔΕΛΕΣ

Τοποθετούμε τις ροδέλες σε λαδόχαρτο ή αντικολλητικό ταψί, τις πιέζουμε λίγο με το χέρι, τις βουτυρώνουμε και πασπαλίζουμε με λίγη άχνη.

ΡΟΔΕΛΕΣ 2       ΓΙΑ ΨΗΣΙΜΟ

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180-190 βαθμούς Κελσίου για περίπου 10΄.

Pistachio and raisin biscuits … Done!

ΠΙΑΤΟ

Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Κολοκύθια με τη ρίγανη ...

... κολοκύθια στο πάτερο, κολοκύθια νερόβραστα και άλλα γλαφυρά.
Γιατί τόση περιφρόνηση για τα δόλια τα κολοκύθια, ποτέ δεν κατάλαβα.
Μήπως δεν είναι γεμάτα βιταμίνες, μήπως δεν έχουν ελάχιστες θερμίδες, μήπως δεν μαγειρεύονται με χίλιους δυο τρόπους; Τι πίτες, τι κεφτέδες, τι πέστο ωραιότατο, τι μάφινς αλμυρά, τι παπουτσάκια
Τι άλλο θέλουμε πια!

 

Λαζάνια με σάλτσα κολοκυθιού
ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ 
Υλικά:
500 γρ. κολοκυθάκια
4-5 φρέσκα κρεμμυδάκια
1/2 ματσάκι άνηθος ή μαϊντανός
400 ml κρέμα γάλακτος με χαμηλά λιπαρά
500 γρ. λαζάνια
ζωμός λαχανικών (προαιρετικά)
αλάτι, πιπέρι
 
Πλένουμε τα κολοκυθάκια και, αν είναι μικρά και τρυφερά, δεν τα αποφλοιώνουμε. Τα κόβουμε σε μικρούς κύβους.
Ζεσταίνουμε λίγο λάδι και σωτάρουμε τα κρεμμυδάκια. Προσθέτουμε τα κολοκυθάκια, τον άνηθο ή το μαϊντανό, το ζωμό λαχανικών, αλάτι και πιπέρι και βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν. Τα πολτοποιούμε με το ραβδομπλέντερ.
 
ΚΟΛΟΚΥΘΑΚΙΑ ΠΟΥΡΕΣ
 
Βράζουμε τα λαζάνια, σύμφωνα με τις οδηγίες στη συσκευασία. Προσθέτουμε λίγο από το νερό που έβρασαν και την κρέμα γάλακτος στα κολοκυθάκια και αφήνουμε να πάρουν βράση.
Βγάζουμε τα λαζάνια με πηρούνα και τα προσθέτουμε στη σάλτσα.
 
ΛΑΖΑΝΙΑ ΣΩΤΕΖΑ ΚΟΝΤΙΝΟ
Βράζουμε μέχρι να δέσει η σάλτσα και πασπαλίζουμε γενναιόδωρα με τριμμένο τυρί.
 
ΤΥΡΙ  ΠΙΑΤΟ 

Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010

Strawberries, cherries …

Strawberries φτιάξαμε ένα σωρό: κέικ, τάρτες, γλυκό και μαρμελάδα. Τις φάγαμε, τις χορτάσαμε και τις ψιλοβαρεθήκαμε κιόλας.
Ευτυχώς λοιπόν, οι κερασιές ανθίσαν και φέτος και ήρθε, επιτέλους, η εποχή για τα λατρεμένα μου κεράσια. Παρότι τα πρώτα κεράσια που βγαίνουν δεν είναι ιδιαίτερα γλυκά, δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό να φτιάξω την πρώτη για φέτος …

Κερασόπιτα

ΚΟΜΜΑΤΙ

Υλικά:
1 δόση ζύμη (η συνταγή για τη ζύμη εδώ)
500 γρ. κεράσια χωρίς κουκούτσια
2 κουταλιές σούπας ζάχαρη
1 κουταλιά σούπας κορν φλάουρ
λίγο γάλα για επάλειψη
λίγη ζάχαρη για πασπάλισμα

Αφαιρούμε τα κουκούτσια από τα κεράσια, είτε με το ειδικό εργαλείο είτε κόβοντάς τα στη μέση. Προσθέτουμε τη ζάχαρη και το κορν φλάουρ και ανακατεύουμε καλά.

ΚΕΡΑΣΙΑ

Φτιάχνουμε τη ζύμη και τη χωρίζουμε σε δύο κομμάτια –το ένα μεγαλύτερο από το άλλο. Βουτυρώνουμε ένα ταψάκι με διάμετρο 24 εκ. και απλώνουμε το μεγαλύτερο κομμάτι ζύμης, φροντίζοντας να καλύψουμε και τα πλάγια τοιχώματα του ταψιού. Ανοίγουμε με πλάστη το άλλο κομμάτι, που θα σκεπάσει την πίτα.

ΖΥΜΗ ΠΑΝΩ ΦΥΛΛΟ

Αδειάζουμε τη γέμιση πάνω στη ζύμη και τη στρώνουμε ομοιόμορφα.

ΓΕΜΙΣΗ

Καλύπτουμε με το φύλλο της ζύμης, ενώνοντας με προσοχή τα δύο κομμάτια γύρω-γύρω. Αλείφουμε με λίγο γάλα, τρυπάμε με πηρούνι και πασπαλίζουμε την επιφάνεια της κερασόπιτας με ζάχαρη.

ΓΙΑ ΨΗΣΙΜΟ

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 210 βαθμούς Κελσίου για 15΄και στους 180 βαθμούς Κελσίου για 25΄.

ΕΤΟΙΜΗ ΚΟΜΜΕΝΗ

Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

Κάποιος γιορτάζει, πού να ξέρω …

Δε μου αρέσουν οι γιορτές, το παραδέχομαι. Ούτε οι ονομαστικές, ούτε τα γενέθλια.
Αυτός ο καταιγισμός ευχών, ανεδαφικών ως επί το πλείστον -άκου “να τα χιλιάσεις”, ούτε καν ο Μαθουσάλας που είχε και το Θεό μπάρμπα δεν τα κατάφερε- τα αδιάκοπα τηλεφωνήματα, συχνά από ανθρώπους που σε θυμούνται άπαξ ετησίως, η διάθεση που οφείλει να είναι εορταστική κι ανεβασμένη –όλα αυτά μου πέφτουν πολλά για να τα διαχειριστώ.
Φέτος λοιπόν, αποφάσισα να κάνω κάτι διαφορετικό, κάτι που για χρόνια ήθελα. Να επισκεφτώ τη Μαυρολεύκη Δράμας για να δω από κοντά τα Αναστενάρια που γίνονται ανήμερα του Αγ. Κωνσταντίνου.

 
1
 
 
 
Πρώτη εικόνα, η εικόνα ενός παζαριού. Πλανόδιοι με μπαλόνια, καντίνες που βγάζουν τσίκνα και καπνό, φορτηγάκια που πουλούν από τυριά μέχρι μέλι και ελιές – κάπως πιο κατανυκτικό και ήσυχο περίμενα το περιβάλλον.

Κατευθυνόμαστε προς το κονάκι: οι αναστενάρηδες φορούν στο λαιμό τους κόκκινα μαντήλια με ραμμένα τάματα και προετοιμάζονται για την τελετουργία που θ’ ακολουθήσει. Λύρες παίζουν ακατάπαυστα ένα σκοπό και δύο μεγάλα τύμπανα χτυπούν ρυθμικά.
 
 


2
 
 
 
Στις 8 η πομπή κατευθύνεται προς το χώρο της πυροβασίας. Κάνουν ένα γύρο και θυμιατίζουν τα ξύλα, που είναι στημένα σα θημωνιά. Τα ανάβουν και ξαναγυρνούν στο κονάκι.
 
 
 

3

 

 

4

 
Μόλις καούν τα ξύλα, τα σπάζουν με ιδιαίτερη προσοχή και επιμέλεια σε μικρά κομμάτια και στρώνουν τα κάρβουνα  ομοιόμορφα.
Όλα είναι έτοιμα, η νύχτα έπεσε και τα πυρωμένα κάρβουνα λαμπυρίζουν στο σκοτάδι. Η πομπή εμφανίζεται.
 
 
 

5

 

Έχουν όλοι τα πόδια τους γυμνά και κατευθύνονται προς τα κάρβουνα με την εικόνα να προπορεύεται.

 

6

 
 
 
Υπάρχει μια ένταση στην ατμόσφαιρα, μια αγωνία γι’ αυτό που πρόκειται να γίνει. Για κάποιους από τους θεατές όμως υπάρχει κι ο χαβαλές, η αμφισβήτηση, η δυσπιστία κι οι εξυπνάδες.

Δε δίνω σημασία. Ξαφνικά, έτσι απλά, χωρίς καμία άλλη προετοιμασία ο πρώτος αναστενάρης πατά στα κάρβουνα. Δε βιάζεται, δεν προσπαθεί να τα αποφύγει, δεν αλλάζει το βηματισμό του. Συνεχίζει το ρυθμικό χορό του πάνω στα καυτά κάρβουνα.
 
 
 
 
7
 
 
 
Ακολουθούν και οι υπόλοιποι, άνθρωποι διαφόρων ηλικιών. Άλλοι διασχίζουν τρέχοντας τα κάρβουνα, άλλοι χορεύουν κυκλικά και κάποιος πατά στα κάρβουνα χωρίς να χορεύει –μόνο περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του.
 
 
 
 
8
 
 
 
 
Έχουμε μείνει άφωνοι. Δε σκεφτόμαστε, δεν αναρωτιόμαστε, δεν προσπαθούμε να καταλάβουμε. Μας φτάνει να βλέπουμε, να ακούμε και να νιώθουμε.
Σε λίγα λεπτά τα πόδια των αναστενάρηδων έχουν σβήσει και τα τελευταία κάρβουνα. Σχηματίζουν έναν κύκλο γύρω από τα σβησμένα κάρβουνα και χορεύουν, κρατώντας πάντα μπροστά την εικόνα.
 
 
 
 
9
 
 
 
 
Κι έπειτα φεύγουν, έτσι όπως ήρθαν. Σε μια πειθαρχημένη πομπή, με τις λύρες να συνεχίζουν το μονότονο ρυθμό τους και τα τύμπανα να χτυπούν δυνατά –σχεδόν άγρια.
 

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί αόρατος θίασος να περνά …Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου …

 

 

.

 

Πέμπτη, 20 Μαΐου 2010

Πέρασα Νικηφόρο, πέρασα Αδριανή …

… τράβηξα για Σταυρούπολη, Ροδόπη ακριανή.
Ο προορισμός συγκεκριμένος: τα Πομακοχώρια της Ξάνθης. Μια περιοχή τόσο ιδιαίτερη, που δύσκολα μπορεί κάποιος να περιγράψει.
Ένα οδοιπορικό που αξίζει κάποια στιγμή να κάνουμε όλοι.
Το δικό μας ξεκίνησε από τον Εχίνο, από τα πιο γνωστά και χαρακτηριστικά Πομακοχώρια, χτισμένο αμφιθεατρικά σε πλαγιά.
ΕΧΙΝΟΣ
Οι άνθρωποι, παρότι συγκρατημένοι απέναντι στον ξένο, είναι ευγενικοί  –θα μας καλημερίσουν και θα ενδιαφερθούν για το πώς βρεθήκαμε στα μέρη τους. Αφήνουμε το αυτοκίνητο στην είσοδο του χωριού και τριγυρνάμε στα ανηφορικά στενοσόκακα ανασαίνοντας έναν αέρα εντελώς διαφορετικό.
Χωριά και χωριουδάκια ξεφυτρώνουν σε κάθε σημείο της διαδρομής. Περνάμε από τη Μύκη, όπου οι γυναίκες φορούν ακόμη την παραδοσιακή φορεσιά με το άσπρο μαντήλι και την κοκκινόμαυρη ποδιά –τους ρίχνουμε κλεφτές ματιές, ούτε λόγος για φωτογραφίες!
Όμορφη και ολοζώντανη η Πάχνη, αν και χάνεσαι στα δαιδαλώδη δρομάκια της, που μετά βίας χωρούν ένα αυτοκίνητο.

Σε όλη τη διαδρομή ξεχωρίζουν οι δεκάδες βρύσες –αναθήματα στη μνήμη μουσουλμάνων, παρόμοια με τα χριστιανικά εικονίσματα που βρίσκονται σε όλους τους δρόμους.

ΒΡΥΣΗ 
Τραβάμε για την Κοτύλη για να επισκεφθούμε το συνεταιρισμό γυναικών του χωριού. Είχαμε δει εξαιρετικά δείγματα της δουλειάς τους στο περίπτερο που έχουν κάθε χρόνο στις γιορτές του Νέστου και θέλαμε οπωσδήποτε να τις συναντήσουμε.
ΤΟΠΙΟ

Όμορφο χωριό η Κοτύλη, αλλά κλειστό: το άγνωστο αυτοκίνητο τραβάει αμέσως την προσοχή και τα επιφυλακτικά βλέμματα. Κουρτινάκια τραβιούνται με τρόπο και οι άντρες από τα καφενεία μας ακολουθούν με τα μάτια.

Μεγάλο το τόλμημα των γυναικών του χωριού και όχι εύκολο. Αν βρεθείτε στα μέρη τους, αξίζουν και με το παραπάνω μια επίσκεψή σας. Θα αγοράσετε χειροποίητα εργόχειρα που δύσκολα βρίσκονται στις μέρες μας, σπιτικά γλυκά και μαρμελάδες, αλλά –πάνω απ’ όλα θα στηρίξετε και θα ενθαρρύνετε μια αξιέπαινη πρωτοβουλία και προσπάθεια.
Διαλέξτε χειροποίητα τερλίκια για μικρούς και μεγάλους …

ΤΕΡΛΙΚΑΚΙΑ ΤΕΡΛΙΚΙΑ
… πολύχρωμες μαντίλες με περίτεχνα τελειώματα …

ΜΑΝΤΙΛΑ
… γλυκά κουταλιού –κλασικά όπως το σύκο ή το πορτοκάλι, αλλά και πιο ιδιαίτερα όπως το κάστανο, το λεμόνι, το μελιτζανάκι ή η κολοκύθα – και άφθονες μαρμελάδες.

ΓΛΥΚΑ
Κι όταν πεινάσετε, αν είστε φίλοι του κρέατος, θα βρεθείτε στον παράδεισο: ντόπια κρέατα, λουκάνικα και καβουρμάδες, λιπάκι που στάζει τσιτσιρίζοντας στα κάρβουνα αφήνοντας κολασμένες μυρωδιές και, φυσικά, ο κλασικός, ξακουστός τζιγεροσαρμάς της περιοχής.

ΤΖΙΕΡΟΣΑΡΜΑΣ

Έναν αέρα της περιοχής μάς φέρνει πάντα ο καβουρμάς, που δε λείπει απ’ το ψυγείο ή την κατάψυξή μας.
Ιδίως όταν είναι μαγειρεμένος με τον ακόλουθο τρόπο, που ανακαλεί μυρωδιές και γεύσεις “πανηγυρίσιες”…
 
Καβουρμάς με πληγούρι

ΚΑΒΟΥΡΜΑΣ-2-small
Υλικά:
300 γρ. καβουρμάς
1 κρεμμύδι
2 ντομάτες περασμένες στο χοντρό τρίφτη
μαϊντανός
1 δαφνόφυλλο
λίγο άσπρο κρασί
1,5 κούπα πληγούρι
3-4 κούπες ζεστό νερό ή ζωμός

Ζεσταίνουμε λίγο λάδι σ’ ένα βαθύ τηγάνι και σωτάρουμε το κρεμμύδι. Προσθέτουμε τον καβουρμά, τον οποίο έχουμε ανοίξει με πηρούνι. Ανακατεύουμε, σβήνουμε με το κρασί και ρίχνουμε τις ντομάτες, το μαϊντανό ψιλοκομμένο, το δαφνόφυλλο και –αν θέλουμε- αλατοπίπερο.
Μαγειρεύουμε για 5΄και αδειάζουμε τον καβουρμά με τη σάλτσα του σ’ ένα ταψάκι 20 εκ. Καπακώνουμε με ένα μεγαλύτερο ταψί και αναποδογυρίζουμε δημιουργώντας μια μικρή αυτοσχέδια γάστρα.

ΚΑΒΟΥΡΜΑΣ ΜΕ ΣΑΛΤΣΑ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΨΙΑΝΑΠΟΔΟΓΥΡΙΣΜΑ
 
Ρίχνουμε ομοιόμορφα στο κενό γύρω από το μικρό ταψάκι 1,5 φλυτζάνι πληγούρι και το διπλάσιο νερό ή ζωμό.
 
ΠΛΗΓΟΥΡΙ ΓΙΑ ΨΗΣΙΜΟ

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου για 25΄περίπου, προσθέτοντας –αν χρειαστεί- λίγο ακόμη νερό.
 ΣΤΑ ΜΙΣΑ ΚΟΝΤΙΝΟ ΨΗΜΕΝΟ
Αφαιρούμε το μικρό ταψάκι με προσοχή. Σερβίρουμε με το ταψί καθώς η εικόνα του φαγητού είναι εντυπωσιακή με τον καβουρμά στο κέντρο και το πληγούρι γύρω-γύρω.

ΚΑΒΟΥΡΜΑΣ-3-small ΕΤΟΙΜΟ
ΚΑΒΟΥΡΜΑΣ-small